Sorry, ben even afwezig | De Koffiehoek | Hondenforum

Avatar

Overweeg te registreren
gast

sp_LogInOut Inloggen sp_Registration Registreren

Registreren | Wachtwoord kwijt?
Uitgebreid zoeken

— Forum bereik —




— Match —





— Forumopties —





Minimum lengte zoekwoord is 3 tekens - maximum lengte zoekwoord is 84 tekens

sp_Feed Onderwerp RSS sp_TopicIcon
Sorry, ben even afwezig
20 februari 2011
15:35
Avatar
Carol
Member
Members
Forumberichten: 188
Lid sinds:
28 januari 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Ik schrijf veel en graag maar ben even afwezig.
Ik hoop met een aantal dagen alles weer op een rij te hebben en zal dan weer snel reageren.

Waarom?
Heel persoonlijk maar lees dit even:
[Beeld niet gevonden]
Pa is niet lekker en komt niet goed uit een “aanval”.
Hij blijft er in hangen en heeft geen coördinatie en kracht in zijn lijf.
Zijn spraak blijft wat achter en ’s avonds belt Pierre mij of ik wil komen.
Hij heeft mijn vader van de grond af geraapt en op de bank gelegd.
Pierre is een kamer huurder bij mijn vader en hoorde een harde klap waarvoor hij even beneden ging kijken.
Ik ga daar naartoe en zie mijn vader op de bank liggen.
De dienstdoende dokter bel ik en die komt even later er aan.
Alles verder goed alleen wel 39.1 gr koorts.
Waarschijnlijk zit er een ontsteking of griepje onder wat de insulten uitlokt en ook er voor zorgt dat het minder snel verdwijnt. Kijk het alsjeblieft even aan want opname is niet medische onderbouwt nu. Zelfs niet als ik meld dat hij echt alleen is en morgen dus ook niemand bij hem thuis is.

Ze stelde ons gerust en ik ga later op de avond weer naar huis.
Mochten we het niet vertrouwen kunnen we zo weer bellen.
Vrijdag kom ik weer langs voor je brood enz en dan kijken we verder Pa.
Als er ondertussen iets is, bel je mij en ik kom er aan.

Vrijdag ochtend daar geweest, zijn brood enz gemaakt en bij hem neergezet.
In de middag weer naar het werk en zodra ik vrij ben haal ik Chris op van school en bel Pa vanuit huis hoe het gaat. Financieel lopen er wat machtigingen niet lekker en dat baarde hem ook zorgen.
ik heb hem bij deze betalingen geholpen en gerust kunnen stellen, het is nu goed Pa!

s’ Avonds wordt ik tegen 18:00 uur weer gebeld met het verzoek of ik wil komen, het gaat niet goed.
Daar de doktersdienst gebeld en die is weer langsgekomen.
Met het verhaal van donderdag erbij maken ze zich toch zorgen maar ze meldt dat er een opnamestop is in Apeldoorn door een rondzwervend diarree-bacterie in het ziekenhuis.
Opname wordt dan Zutphen en Deventer.
Ik spreek mijn bezorgdheid uit en ze beslissen hem toch door een neuroloog te laten nakijken.
Ze vermoeden dat het toch iets neurologisch is en een combi van medicijnen.
Of ik naar de SEH kan rijden met hem……… WAT?
Ik, enigszins geagiteerd: “Je ziet dat hij nauwelijks kan zitten en lopen echt niet kan, dat krijg ik niet voor elkaar!”
Dan vragen we wel een ambu-ritje aan om hem er naartoe te brengen… Pfiew, gelukkig maar.
Na een uurtje wachten is de ambu er en gaan we naar SEH voor de meeting met de neuroloog.
Deze stelt voor de medicijnen aan te passen en het op die manier toch nog even aan te zien.
Mijn vader knapt altijd op in het ZKH…. En een intoxicatie zou goed kunnen door de nieuwe medicijnen.
Enigszins ongerust maar door mijn vader gerust gesteld dat hij zich goed voelt, gaan we naar zijn huis.
Ik zet hem af, verzorg van alles zodat hij zich kan redden en rij tegen half twee naar huis waar mijn kinderen al de hele avond alleen zijn.

Zaterdag: tegen 12 uur bel ik hem op en is hij heel erg depressief.
Er is weer post gekomen en hij voelt zich letterlijk: “Kloten!”
Ik neem alle pillen hier in huis wel en dan is het zo voorbij……
Pa, ik begrijp je bezorgdheid maar ga even liggen, ik kom er nu aan.
(gelukkig luistert hij wel naar mij en rij ik rustig die kant op)
Nou ja, hij is eigenlijk zo zat dat van alles tegenzit dat hij het even niet meer ziet zitten.
Hij heeft al eerder gezegd zichzelf van het leven te willen beroven maar niet vindt dat hij mij dit aan mag doen. Ik bedankte hem hiervoor en vertelde dat ik ook echt boos zou worden als hij het wel zou doen. Natuurlijk heel verdrietig zal zijn maar ook boos, hij is een sterke man en “Ik heb je nodig! Je bent mijn vader… Je gaat vanzelf een keer dood, dat beslis je niet zelf pa! Niet op deze manier.”

Eenmaal daar aangekomen, tref ik een huilende man aan op de bank.
Een blik op de medicijnen leert me dat hij niets geks gedaan heeft.
Na een goed gesprek en een duik in de financiën is hij weer tot zichzelf gekomen en is hij weer zoals ik hem ken. Zijn lijfspreuk de laatste twee maanden is:
“2011 Wordt goed voor ons, maar daar moeten we wel wat voor doen!”
Al lachend zegt hij dat en vraagt om nog een kan koffie bij de bank.

Morgen kom ik weer voor boodschapjes en andere klusjes voor je.
Slaap lekker en tot morgen Pa, ik hou van je!
Tegen zeven uur rij ik naar huis maar voel me er toch niet helemaal goed bij.
(gelukkig heeft hij twee kamers verhuurt en zijn die jongens wel thuis)

-->

Zondag 06:20 uur: Telefoon van Pierre.
Pierre: “Kan je komen Carol, het gaat niet goed met pa!”
Ik hoor mijn vader op de achtergrond schreeuwen en sta al gelijk in mijn spijkerbroek.
Wat is er gebeurt, wat is er nu? Zijn mijn vragen EN heeft hij medicijnen genomen?
Pierre legt uit dat er wel wat lege strippen liggen maar niet weet wat er wel en niet zou moeten liggen. “Ok, bedankt, ik ga 112 bellen en kom er aan!”

Al hijsend in mijn broek en andere kleren bel ik 112 om mijn bezorgdheid al uit te spreken want ik wist het nu zeker, hij heeft teveel medicijnen genomen om er een eind aan te maken!
Zij bellen nog met mijn vader maar Pierre kon niet veel meer vertellen en had inmiddels de medicijnen al bij hem weg gehaald. Pa was daar echt heel boos over geworden.
CPA belt me terug met de mededeling dat er een arts komt.

Eenmaal daar zie ik WAT hij allemaal heeft ingenomen en bel toch nog maar een keertje op.
Het zijn zware medicijnen en Ik heb niet de kennis wat ze allemaal precies doen.
Daarnaast zit mijn vader echt te ijlen en te schreeuwen.
“Hij gaat er aan! Ik luister niet naar je! Hou je bek! GVD” en dat soort uitingen.
Ik loop naar hem toe en zeg: “Pa, kijk me aan! Wil je voor mij even rustig aan doen, ik probeer te bellen!”
Hij kijkt me aan en zegt: “Voor jou wel, ik ben stil” en begint te huilen.

Na het gesprek is er toegezegd dat er nu een arts onderweg is naar ons en ik hang na een bedankje op.

Ik ga naar mijn vader toe en vraag hem: “Pa, wat is er gebeurt en wat heb je gedaan?”
Hij vraagt om zijn hondje.
Donar (een Rotweiler) is al een aantal jaren geleden overleden en hij knuffelt het stenen beeldje met de woorden, “Ik kom zo bij je hoor lieverd” en “Pa, ik kom zo ook naar jou en Ma toe hoor, het duurt me allemaal te lang maar ik kom zo echt wel! Ha ha ha ik ga eindelijk DOOD! Die laatste medicijnen zijn slecht voor mij dus die heb ik in ieder geval genomen ( en gniffelt) maar Pierre pakte ze weg dus kan er niet nog meer nemen.”
En nog wat meer dingen die ik hier beter even niet op kan schrijven…..
Bij een aantal van die dingen kijkt hij me aan of hij me zou kunnen wurgen maar ik spreek hem boos toe!
“Pa, hou eens even op! Ik wil dat je verteld wat er is gebeurt!”
Hij kijkt me even aan en begint te huilen “Ben je boos op mij?”
“Als je niet doet wat ik vraag wordt ik boos ja, ben het nog niet” zeg ik hem in de hoop tot hem door te dringen en dat lukt.

Hij wil slapen en gaat liggen.

Ik blijf hem vragen stellen want wil hem wakker houden, weet niet of hij anders nog wel wakker wordt en hij verteld me uiteindelijk in stukjes wat er gebeurt is:

“Ik werd om 05:55 uur wakker en hoorde een mannenstem tegen me praten en die gaf me opdrachten. Deze heb ik ook uitgevoerd maar niet allemaal hoor! Hij wilde dat ik op de tafel ging plassen maar dat vond ik te stom. Ik moest ook een mes pakken om mezelf te steken maar dat kan niet met een tafelmes, die is te bot. Die heb ik maar door de kamer weggegooid. Maar ik heb wel deze medicijnen allemaal genomen.” En hij vertelde welke allemaal.

Direct daar achteraan kwam de dokter en ik kon hem dus gelukkig melden wat hij allemaal op had, bij enige benadering want ik heb de pillen gisteren natuurlijk niet geteld.
Mijn vader wil alleen met mij praten en kijkt mij strak aan.
Lijkt wel een ongehoorzame puber dacht ik even…..
Ik meld mijn vader dat hij de dokter moet antwoorden maar dat wil hij niet.
“Dan ga ik weg!” vertel ik hem.
“Nou dan loop ik met je mee” Duh… kan niet eens overeind komen dus die uitdaging ging ik aan.
Hij kijkt de dokter toch aan maar die komt niet veel verder en ik bespreek het en ander met hem
Deze ziet gelukkig gelijk noodzaak om naar het zkh te gaan.

Om 07:24 zijn we binnen en beginnen de onderzoeken.
Flinke dosis Norit drinken, infuus en meer van de ongein.
Ondertussen hoorde hij nog stemmen af en toe.
Toen de melding kwam dat er een psycholoog zou komen zei de stem “Sla die maar gelijk voor zijn bek!” en mijn vader nam mij in vertrouwen maar zei ook dat hij dat niet zou doen.
Hmmm, net als geen pillen slikken? Ik was op mijn hoedde en lichtte de verpleging elke keer in.

Uiteindelijk kwam tegen tien uur denk ik het verlossende woord dat hij opgenomen zou worden.
God zei dank, dacht ik alleen maar.
Ze gaan hem vandaag en morgen in de gaten houden want de medicijnen zijn retard.
Deze hebben reguliere afgifte maar kunnen na een paar uur ook gaan pieken.

Ik heb nu even rust en ga bedenken hoe ik het straks ga of moet aanpakken.
Iig zijn medicijnen uitzetten en niks meer in huis maar verder zijn er nog genoeg gevaren.
Hij heeft wel een zelfmoordpoging gepleegd.
Konden ze hem daarvoor maar opsluiten ofzo!
Een scherp mes is ook in huis en sneller en daar is geen redding tegen mogelijk als hij het goed doet.

Als ze hem “gezond” verklaren, want het zijn bijwerkingen van de medicijnen sta ik straks mooi te kijken. Aan de ene kant hoop ik dat de Psych wat vind maar voor mijn vader natuurlijk niet.
De laatst toegevoegde medicijnen heb ik al uit zijn huis gehaald en breng ik zelf wel weg.
Die mag hij niet meer hebben dus bind ik de kat maar niet op het spek

Nu maar even lekker relaxen en vanavond heel raar “zijn medicijnen” brengen want het zkh heeft niet alles op voorraad en de interne apotheek is gesloten…. Geweldig!!!!

Grtz Carol
Duimend dat de rest van mijn vakantie een beetje meer relaxen wordt….

20 februari 2011
17:31
Avatar
tom-martine
Member
Members
Forumberichten: 134
Lid sinds:
10 februari 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Jeetje zeg...
Heel veel sterkte en rust gewenst...

-->
20 februari 2011
18:02
Avatar
sweetlief
Member
Members
Forumberichten: 497
Lid sinds:
18 januari 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Zwaar verhaal zeg!

Niet zo gek hoor, dat je even geen tijd hebt voor "ons".
Zou ik op zo'n moment ook niet hebben.

-->

Wel fijn dat je hier even je hart kan luchten.

Ik hoop dat het snel beter zal gaan met je vader, maar als ik het zo lees, kan dit wel een lange weg gaan worden. Heel veel sterkte ermee en als je nog eens je hart wilt luchten, doe dat dan gerust. [Beeld niet gevonden]

sweetlief

20 februari 2011
23:53
Avatar
Martijn Staal
Gast
Guests

Jeetje Carol,

Wat een naar, aangrijpend, en toch mooi geschreven relaas..
Kan me voorstellen dat het je erg aangrijpt, eens te meer omdat je moeder al overleden is.
Je vader klinkt op sommige momenten in je verhaal idd best een beetje als een 'puber' [Beeld niet gevonden] , op zich helemaal niks mis mee, verder komt het me wel voor als een schreeuw om aandacht, of van onvrede
Al zou z'n 'poging' een slechte (blijken te) zijn, dan nog is het zorgelijk, vaak begint het met pogingen die uit eindelijk uitmonden in een geslaagde, het zou fijn zijn als je vader op een of andere manier geestelijke bijstand krijgt na z'n ontslag uit het ziekenhuis zodat hij z'n leven weer een beetje op een rijtje krijgt en wellicht er ook nog een beetje van kan genieten.

-->

Kan me voorstellen dat je een stuk geruster je bed in stapt met de wetenschap dat er nu even professionele zorg voor 'm is, geniet er van, sterke en tot hopelijk snel!

21 februari 2011
20:00
Avatar
Carol
Member
Members
Forumberichten: 188
Lid sinds:
28 januari 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Heel erg bedankt voor jullie lieve reacties! [Beeld niet gevonden]

Alle steun en begrip doet me heel goed momenteel.

btw mijn moeder leeft nog hoor! [Beeld niet gevonden] [Beeld niet gevonden] gelukkig.
Ze zijn al 40 jaar gescheiden maar wel elkaars beste vrienden, mooi he?
Ik heb dat gelukkig ook met mijn ex. [Beeld niet gevonden]

Gisteren een rondrit gemaakt bij mijn 3 broers om ze in kennis te stellen en hun meningen te peilen. en bij mijn moeder.
Wat vinden ze van hem de laatste weken?

-->

"Gelukkig" staan we allemaal met onze neuzen de goede kant op en heb ik vandaag al wat dingen kunnen doen.
Mijn vader accepteert alleen van mij opmerkingen en adviezen dus doe ik het maar.

Ik heb alle pillen bij hem uit het huis gehaald en moet nog langs de specialisten maar dan worden de medicijnen wekelijks afgeleverd en per inname. Dan kan het voorgaande niet nogmaals gebeuren.
Dit sluit natuurlijk niks uit maar dan heb ik er aan gedaan wat ik kon.
Daarnaast ga ik zijn rijbewijs laten intrekken via de neuroloog, dit is echt onverantwoord om nog te laten behouden.
De auto haal ik van de week op zodat de kat niet op het spek wordt gebonden.

Natuurlijk voor het geval hij WEL naar huis wordt gestuurd maar we hopen dit eigenlijk niet meer.
Ze gaan hem nu ook nakijken op dementie en gevaar voor zichzelf en de omgeving om zo na te gaan OF hij wel naar huis kan.
En stapel pillen heeft niet gewerkt dus zal hij de volgende keer een andere optie kiezen.
Ik durf niet meer garant te staan dat hij het niet nogmaals gaat doen want zijn leventje is momenteel een puinhoop en ik kan hem daar niet uit toveren.

Doe mijn best maar mijn kids hebben mij de afgelopen dagen al nauwelijks gezien en de financiën heb ik niet binnen een week in orde.
De machtiging komt er nu pas aan dus dat duurt nog wel even.

Tot die tijd zal ik blijven doen wat ik kan maar het wordt wel steeds zwaarder.....

Ik wilde afsluiten maar kreeg telefoon... van mijn vader.
Hij moet in ieder geval tot donderdag blijven voor onderzoeken, dat viel hem tegen maar ik heb wat meer tijd....

Forum tijdzone: Europe/Amsterdam

Grootst aantal on-line gebruikers ooit: 194

Nu on-line:
40 Gast(en)

Nu op deze pagina:
1 Gast(en)

Members Birthdays
sp_BirthdayIcon
Today None
Upcoming None

Top-schrijvers:

Anonymous: 5792

Doggiewomen: 3186

Doggiewoman: 2638

akita: 2290

bubbels: 1638

daanentous: 1557

angel: 1494

aimee: 1228

granny: 1158

dox ar us: 1053

Gebruikers statistieken:

Gasten: 6

Leden: 20760

Moderators: 0

Beheerders: 0

Forum stat.:

Groepen: 7

Forums: 39

Onderwerpen: 11136

Berichten: 78865

Nieuwste leden:

Melzz, Outdoor, Irish wolfhounds of Kate s meadow, Co Di CheFay, Yvedoh, Ronald1971, WatchMyDog Nederland, WatchMyDog, Gaby Gevers, Rene2563

Administratoren: