Gedrag & Opvoeding» Opvoeding en Gedrag» Verlatingsangst bij honden

Verlatingsangst bij honden

Uit ervaring blijkt regelmatig dat een hond moeite kan hebben met het alleen thuis zijn.

Het niet alleen in huis kunnen achterblijven kan blijken uit  verschillende gedragingen:


A. Het niet alleen kunnen zijn of verlatingsangst kan meerdere oorzaken hebben:

1. Niet alleen kunnen zijn:

Het niet of foutief aangeleerd zijn alleen thuis te blijven. Van nature is de hond een roedeldier. Het alleen achterblijven in een territorium (uw huis) is geen aangeboren eigenschap. Als eigenaar van m.n. een jonge hond dient men de hond dit op verantwoorde wijze aan te leren. Vaak wordt dit stukje opvoeding om welke reden dan ook overgeslagen. Het foutief of niet geleerd hebben alleen thuis te zijn is de grootste reden waarom honden hier moeite mee hebben. Wanneer omstandigheden wijzigen en de hond gedwongen wordt voor langere tijd alleen te zijn kunnen bovenstaande problemen de kop op steken.
 

2. Verlatingsangst:

Een traumatische ervaring is er de oorzaak van dat uw hond ineens moeite heeft met het alleen thuis blijven. Denk aan vuurwerk door de brievenbus, inbraak, brand. Tijdens uw afwezigheid kan iets hebben plaatsgevonden waardoor de hond gestrest is geraakt. Door uw afwezigheid werd het onmogelijk het hondengedrag bij te sturen. Op die manier kan de hond uw vertrek of afwezigheid gaan koppelen aan zijn/ haar onaangename ervaring.
 

3. Secundaire Hyperatatchement:

Oudere honden die voorheen geen enkel probleem leken te hebben met het alleen achterblijven kunnen op latere leeftijd hier grote moeite mee krijgen. Reden is dat deze honden zowel fysiek als mentaal achteruit gaan. Zij worden getroffen door fysieke beperkingen; worden dovig, blind of slecht ter been. Deze beperkingen kunnen de hond onzeker maken waardoor deze meer en meer aan de eigenaar "hangt". Bij afwezigheid van de eigenaar voelt zo'n hond zich kwetsbaar en depressief. Daarnaast kunnen ook honden last krijgen van dementie. Het ooit aangeleerde kan geleidelijk vervagen en door de hond niet meer herkend worden als vanzelfsprekend.

B. Wat kunt u hier zelf aan doen of hoe kunt u voorkomen dat uw hond moeite heeft met het alleen zijn?

1. Aanleren van alleen te zijn:

Neem vakantie en investeer uw tijd in het uw pup aanleren alleen te zijn. Geef de pup een vaste, liefst afsluitbare plaats. Denk aan een bench. Voorwaarde is dat de pup geleerd heeft hierin te verblijven en zich veilig te voelen.
Ook wanneer u wel thuis bent is het noodzakelijk de hond hierin regelmatig te laten verblijven. Op die manier leert u het hondje dat het ook goed toeven is zonder continue in uw buurt te zijn. Tolereer niet dat de hond de gehele dag "op uw hielen" loopt. Stuur de hond regelmatig naar de eigen plek.

Wanneer de training niet lijkt te werken, of het verblijven in de bench problemen geeft zijn wij natuurlijk bereid u met het opvoeden van uw pup te helpen. Aparte informatie m.b.t. het in de bench verblijven van de hond is beschikbaar in de praktijk.
 

2. Omgaan met verlatingsangst:

Een traumatische ervaring opgedaan tijdens uw afwezigheid kan ervoor zorgen dat uw hond niet meer alleen thuis kan zijn. Vaak is zo'n ervaring niet te achterhalen, behalve bij brand of inbraak natuurlijk. Confronteren met dezelfde situatie en hierin ander gedrag aanleren wordt hierdoor onmogelijk. Om die redenen is het zaak is uw hond opnieuw aan te leren alleen te zijn.

Vaak is het gedrag van geleiders t.o.v. de hond na een traumatische ervaring reden voor de hond zich overmatig te hechten aan zijn/ haar begeleider. Wanneer u t.o.v. de hond leiding blijft geven, het goede voorbeeld blijft geven en niet teveel in gedrag verandert, wordt het mogelijk de hond snel weer in het goede, oude patroon te krijgen.

Wanneer ook nu het bovengenoemde niet lijkt te werken kan onze gedragstherapeute u wellicht verder helpen. Samen met haar kan gewerkt worden aan een therapie voor dit probleem. Hierdoor kunnen uw vragen of problemen goed begeleid worden. Naast gedragstherapie kan in dit geval, op voorschrijven van de therapeute of dierenarts, het medicijn Clomicalm® gebruikt worden. Dit middel kan helpen de hond minder angstig te maken zodat de hond beter zal reageren op de therapie.




3. Omgaan met secundaire hyperattachement :

Ook nu is het zaak de oudere hond te leren dat deze prima kan functioneren zonder uw persoon continue om zich heen te hebben. Ondanks de fysieke handicaps moet het voor uw hond zeker nog mogelijk zijn op gezette tijden alleen te blijven. Probeer bij uzelf na te gaan of uw eigen gedrag t.o.v. de hond is veranderd. Niet ondenkbaar is dat u, nu u de hond als "bejaarde" ziet, de hond anders benadert. Natuurlijk is het zielig voor de hond dat hij nu bijna niets meer hoort, ziet, of slecht ter been raakt. Logisch dat u uw trouwe kameraad hierom meer in de watten wilt leggen. Toch kan uw eigen gedrag de hond, zelfs op oudere leeftijd, nog aanleren dat deze afhankelijk van u is. Uw afwezigheid maakt de hond tenslotte nu onzeker of angstig, zodat stress het gevolg kan zijn. Bij honden die een bepaalde vorm van dementie ontwikkelen kan medicatie een hulpmiddel zijn. Het medicijn Selgian® kan goede invloed hebben op bepaalde afwijkende gedragingen. Het middel Clomicalm® heeft invloed op de angstontwikkeling van uw hond. Beide producten kunnen alleen effectief zijn als goede gedragsbegeleiding aanwezig is.

Onze praktijk neemt dit soort gedragsproblemen zeer serieus en is zeker bereid u hierin te ondersteunen.


Praktische en algemene tips m.b.t. het alleen thuis kunnen zijn van uw hond:

C. Feiten of fabels?

Gerelateerde artikelen


Vragen over je hond? stel ze op het Hondenforum